" ทริปเกาะหมาก"

จากความเดิมตอนที่แล้ว

ปุ้ย ปลาป๋องและเพื่อนสาวไปดำผุด ดำว่าย

 ชมความงามของท้องทะเลพอหอมปากหอมคอ แต่ยังไม่จุใจกับความใสของน้ำทะเล

มาวันนี้ปลาป๋องกับเพื่อน ๆ จึงขอนั่งเรือข้ามไปเที่ยวเกาะขาม

ซึ่งอยู่ไม่ไกลกับเกาะหมาก ใช้เวลานั่งเรือเพียง 15 นาทีเท่านั้น

หลังจากติดต่อสอบถามจนได้ความ

เจ้าหน้าที่ของรีสอร์ทก็จัดหารถพาพวกเราไปส่งที่ท่าเรืออีกฟากหนึ่งของเกาะ

เพื่อข้ามไปชมความงามของเกาะขาม

"ราชรถเปิดประทุนสุดคลาสสิค ที่จะพาเราไปที่ท่าเรือ"

"เรื่องเที่ยว...พวกเราสู้ตายค่ะ"

-

-

-

ระหว่างนั้นก็ชมวิวทิวทัศน์สองข้างทางที่เขียวชอุ่มไปด้วยต้นไม้นานาชนิด

ใช้เวลาขับรถเพียงไม่กี่นาที ก็มาถึงท่าเรือ

จัดแจงซื้อตั๋วเรือไป - กลับคนละ 160 บาท

"เกาะเล็ก ๆ ที่มองเห็นไกล ๆ นั่นคือจุดหมายของเรา"

แล้วพวกเราสามคนก็ลงเรือลำเดียวกัน

(ปลาป๋องแอบกัวอีกแระ เพราะไม่มีเสื้อชูชีพให้ใส่หง่ะ)

ดูหน้าเส่ะ!! ยิ้มแหย ๆ เพราะกัว กั้ว กัว 555

มุ่งหน้าสู่เกาะขาม ที่เห็นอยู่ไม่ไกล

ไม่ช้า ไม่นาน ก็มาถึงจุดหมายของเราซะที

(เสียค่าขึ้นเกาะอีกคนละ 60 บาท)

-

-

แท๊น แท่น แท้นนนน

ครั้งแรกที่เห็นก็รู้สึกหลงเสน่ห์ของเกาะแห่งนี้ทันที (จิง ๆ นะ)

อาจเป็นเพราะความเงียบสงบ

ฟ้าสวย ๆ น้ำใส ๆ

ทำให้เกาะขาม มีมนต์เสน่ห์อย่างน่าประหลาดใจ

-

-

-

แต่ทว่า

หน้าที่ก็คือหน้าที่

พอก้าวขาลงจากเรือได้

ภารกิจของปลาป๋องและผองเพื่อนก็เริ่มต้นขึ้นทันที

" หายกัวแระ ถ่ายรูปดีก่า"

โฮะ ๆ โฮะ ๆ

"น้ำใสไหลเย็นมั่ก ๆ"

สำหรับปลาป๋อง บอกได้คำเดียวว่า

 เกาะนี้สวยมั่ก ๆ (แม้จะเล็กไปหน่อย)

ถ้ามีโอกาสอยากไปอีกจังเล้ยยยย

 คนไม่พลุกพล่านจนเกินไป ดูเป็นส่วนตัวดีจัง

เสน่ห์อีกอย่างของเกาะขามคือ เจ้าพวกหินสีดำ ๆ ที่เห็นในรูปนี่แหละ

หลายคนบอกว่าเป็นหินภูเขาไฟ แต่ไม่รู้ว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

แปลกจิงหนอ!!

"หน้าเริ่มคล้ำเพราะตากแดดมาหลายวันแล้วหง่ะ...แต่ก็ยังยิ้มสู้ซำเหมอ"

"ถ่ายมาให้เห็นกันชัด ๆ ว่าน้ำทะเลใสแค่ไหน"

"ถ่ายกับเพื่อนร่วมทริปสักนิด เด๋วจะคิดว่าปลาป๋องไปคนเดียว"

ภาพน่ารัก ๆ ของพวกเรา (คิดเอาเอง)

ปุ้ย+ อิ๋ว และหวาย

"กับลม กับฟ้า และปลากระป๋อง"

ปุ้ยชอบภาพเซตนี้จัง

มีแสงออร่ารอบ ๆ ตัวโด้ยยยยย เห็นกันไหมหง่ะ?

 งานนี้ต้องยกเครดิตให้สาวหวาย(เสื้อแดง) แต่เพียงผู้เดียว

She ทำหน้าที่ตากล้องและจัดแสง จัดมุมให้เพื่อนที่บ้ากล้องอย่างปุ้ยทุกครั้งไป

ปุ้ยมักจะบอกหวายทุกครั้งว่า ถ้ามุมไหนถ่ายแล้วดูผอมให้รัวชัตเตอร์ไม่ยั้ง

กร๊ากกกกกกกกกกกกกก

 เพราะหายากเกิ๊นนน ดูมุมไหน ถ่ายมุมไหนมันก็อ้วนไปซะโหม้ดดดดด

เสียดายที่ไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาเปลี่ยน พวกเราเลยไม่ได้เล่นน้ำ

ได้แต่ถ่ายรูปเก็บบรรยากาศกันไป

แล้วพอถึงเวลา 17.00 น. เรือก็มารับพวกเรากลับเกาะหมาก

ระหว่างรอให้รถของรีสอร์ทมารับ

 พวกเราก็ไม่ยอมให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์

วิญญาณนางแบบไม่เคยออกจากร่างได้นานสักครั้ง

ต่อให้ร้อนหรือเหนื่อยแค่ไหน พอหวายยกกล้องขึ้น เราก็พร้อมที่จะโพสท่าทันที

และไม่ลืมที่จะแวะส่งโปสการ์ดหาตัวเองเพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำเล็ก ๆ

แสงแดดยามพระอาทิตย์จะตกดิน

และแล้วก็จบไปอีกวัน

เต็มไปด้วยความรู้สึกอิ่มใจกับสิ่งที่ธรรมชาติสรรสร้างขึ้นมา

-

-

-

เคยไหม?

ที่แม้ภายนอกจะยังดูยิ้มได้ มีความสุขกับผู้คนรอบ ๆ ตัว

แต่ภายในใจกลับเหงาและเศร้าเกินคำบรรยาย

หลายต่อหลายครั้งกลับรู้สึกว่า

เหมือนหัวใจกำลังร้องไห้และเหน็บหนาว

ได้แต่หวังและรอคอยว่า

สักวันทุกอย่างจะผ่านพ้นไป

-

-

-

-

โปรดติดตามตอนจบของทริปเกาะหมากได้ในครั้งต่อไป

Comming soon

ปล. ปุ้ย ปลาป๋อง ขอขอบคุณสำหรับทุก ๆ คอมเมนท์และทุก ๆ กำลังใจที่มีให้เสมอมา